Dag 24 – Maandag 17 November

Het heeft gevroren. We zien ook hoe kaal de tuin is geworden tijdens onze afwezigheid. We zijn klaar voor de winter. Mijn eerste werkdag begint en Jenny kan beginnen aan de was...

Dag 23 – Zondag 16 November

Volgens de piloot is het 7 graden in Amsterdam. We landen dus inderdaad te laat en moeten met de trein naar Brussel (op kosten van KLM weliswaar). Onze bagage moet manueel behandeld worden en dat vraagt tijd. Ter compensatie kunnen we iets gaan drinken. Grolsch is geen Castle, jakkes, maar enfin. De rompslomp is nog niet gedaan. Eens de bagage opgehaald dienen de elektronische tickets omgezet te worden in papieren tickets. Vandaar gaat het naar de loketten van de spoorwegen om deze om te zetten in treintickets. Wegens werken gaat de trein niet rechtstreeks en moeten we overstappen in Amsterdam Centraal. Het zeulen met de bagage gaat nog wat door. Gelukkig vindt Jean blikjes Palm. Ook al omwille van de werken gaat op deze trein ook geen bar rond. ’t Zal de pret niet bederven. Een deel van het overgewicht zullen we nu kraken: 2 flessen wijn, 1 fles porto, een zak biltong en wat nootjes. We amuseren ons wel. In Brussel Midi missen we nu vrijwillig een trein (voor 20 minuutjes slechts) om een goeie Grimbergen te drinken en afscheid te nemen van Jean en Michel (die nog een trein zullen missen en pas om 20:00H zullen thuis zijn). In Denderleeuw sleuren we de bagage nog naar de auto’s van diegenen die ons komen ophalen en nemen we ook afscheid van Rudy en Petra. Om 18:00H zetten Frank en Marco ons veilig thuis af... eindelijk... dit was een lange dag.

Dag 22 – Zaterdag 15 November

’t Zit erop. De meesten laten wat op zich wachten voor het ontbijt. Jean is weer de oude (maar toch geen jaar jonger). We rekenen af en trekken een laatste keer de stad in, kopen nog wat biltong en drinken een Castle. We praten nog wat met Mich en om 12:30H gaan we dan naar de luchthaven. De wagen en de trailer (of de staat ervan) worden niet eens gecheckt. We vliegen met Kulula van Kaapstad naar Johannesburg, waar we ... inderdaad nog iets drinken en nog eens gaan eten in de Ocean Basket (een laatste Seafood Platter en een Sauvignon Blanc) alvorens de bagage in te checken. Buiten regent het ondertussen pijpenstelen, een voorproefje op ons Belgisch weer? We hebben de bagage van Johan en Marialuisa (22 kg) mee en zullen het geweten hebben. Geen van mijn argumenten wordt aanvaard en we moeten 3300 Rand betalen voor 16 kg overgewicht. De crew arriveert veel te laat (panne met het busje onderweg naar de luchthaven), en aangezien we maar 50 minuten hebben om onze connectie te halen, weten we nu al dat we onze vlucht Amsterdam – Brussel zullen missen. Kilometerstand: 12500.

Dag 21 – Vrijdag 14 November

Jean is jarig, maar het is zijn beurt om ziekjes te zijn. Hij zal de ganse dag vasten en blijft bij de uitstappen meestal in de wagen zitten. We nemen om 08:00H een “Plaasontbijt” (boerderij-ontbijt, alles d’er op en d’er aan). Het is bewolkt vandaag. Gelukkig zijn we gisteren naar de Tafelberg geweest. Ondanks het weer genieten we van een pittoreske weg richting Hermanus. Stony Rock in Betty’s Bay toont ons een Jackass Penguin kolonie. We bezoeken de Harold Porter Botanical Garden en doen een deel van de wandeling die langs de Disa-kloof end de Leopards-kloof leidt. Je kan hier ook planten kopen, zelfs “Protesia’s”. Heb ik eigenlijk al eens vernoemd dat Michel gemakkelijk inslaapt in een auto? Opvallend in deze streek zijn de felblauwe en groene daken van vele huizen. November blijkt wat laat te zijn voor whale spotting, maar Rudy en ik hebben wel een staart opgemerkt (niks spectaculair dus). We lunchen in Annie Se Kombuis. Ik eet er mijn eerste struisvogelfilet tijdens deze reis (about time, buddy). Het begint te regenen en het wordt slechter wanneer we rond het gebergte rijden. De wolken hangen heel laag en we moeten er door. We hoopten in de Volkskombuis te kunnen eten voor onze laatste avond, maar ik moet Den Oewer reserveren (zelfde bedrijf, iets andere keuken, meer Mediteraans). De valiezen worden gemaakt en als aperitief drinken we nog een paar flessen. Jean besluit het rustig te houden en gaat dus niet mee. Het eten en de sfeer zijn nog beter dan vorige keer. Ik kom er uiteindelijk ook te weten wat “Hier den kroegman vatikaki” betekent: “Here the bartender doesn’t take shit”. Rudy, Michel en ik gaan nog uit. We landen elk op een verschillend uur. Ik maak aanstalten om tussen de 2 bedden in slaap te vallen, maar Jenny steekt daar een stokje voor. “Double gin with single tonic”, ja ja... Kilometerstand: 12450.

Dag 20 – Donderdag 13 November

We ontbijten om 08:00 en vertrekken om 09:15H naar Kaapstad. Die stad is enorm groot, dus gaan we naar een buurt “The Waterfront” geheten, die bestaat uit ettelijke shopping malls (Jean weet wel waarom hij niet meekomt vandaag), pubs en restaurants. We lunchen in het Portugees restaurant Tasca de Belem. Petra krijgt er een bord reuze-spareribs voorgeschoteld. Het weer is stralend, zelfs heet en er is uitzonderlijk weinig wind. Na de lunch gaan we naar de Tafelberg en nemen er de kabellift naar boven. Da’s wel een dure aangelegenheid, 105 Rand (bijna 13 Euro) per persoon, maar het is de moeite waard. Het uitzicht op de stad, Robbeneiland, Lion’s Head, Devil’s Peak en de oceaan is spectaculair. We zien er ook nog een fotogeniek kolibrietje en “dassies”, voorvaders van de olifant. Er hangen wel wat sluiers wanneer we vertrekken, maar God spreidt zijn deken niet uit terwijl we aanwezig zijn. Wanneer we opnieuw in Stellenbosch zijn, komen we eindelijk toe aan de verplichte kost: we logeren al een paar dagen in de buurt van Oom Samie Se Winkel en bezoeken deze rommelige zaak even. Een pint in De Akker ernaast zegt me meer. We eten in De Zoete Inval, veel maar niet echt lekker. Petra voelt zich niet goed (waarschijnlijk een combinatie van moeite en de zon). We drinken nog een flesje wijn in het huis. Kilometerstand: 12230.

Dag 19 – Woensdag 12 November

Om 06:30H moeten onze vrienden op de luchthaven zijn. Daarom staan we vandaag nog eens extra vroeg op (05:00H). Het afscheid is kort en we vertrekken richting Kaap De Goede Hoop. Ons grootste probleem blijkt het vinden van een plaats waar we kunnen ontbijten. Uiteindelijk vinden we een snackbar aan een shopping center. De Chapman’s Peak Drive blijkt gesloten te zijn voor alle verkeer en het duurt even voor we de juiste weg naar het zuiden (via een ommetje noordwaarts) vinden. De weg langs de westkust en de Atlantische Oceaan is zeer pittoresk. Er staat een strakke bries en we worden getrakteerd op een niet alledaags zicht: de bovenkant van de golven die richting kust rollen, verstuift en vliegt terug richting oceaan. In Cape Point nemen we het kabeltreintje naar the Lighthouse (de oude vuurtoren) en wandelen te voet terug. De prijzen voor de lunch blijken mee te vallen en we eten buiten in het zonnetje beschut tegen de wind en met een schitterend zicht op de kliffen en de oceaan. De vogels zijn ook uit op een portie. Na de lunch bezoeken we nog een struisvogelfarm, “vergeten” te betalen voor de rondleiding, maar kopen er wel eieren en een portefeuille in struisvogelleder. Petra krijgt als toemaatje nog een laatste bezoekje aan een houtsnijwerkmarktje. We nemen de weg langs de oostkust op onze terugweg (in sommige reisgidsen onterecht afgeraden) en rijden door een paar sympathieke stadjes zoals Fish Hoek en Muizenberg. Onderweg stappen we eens uit voor een plas, stoten toevallig op broednesten van meeuwen en worden gezandstraald. Er zijn golven zover het oog reikt en de wind is heel strak. We blijven op deze “Atlantic Road” (R310) tot Stellenbosch. In onze badkamer vind ik een grote spin en Nick is zo vriendelijk ze buiten te zetten. Dergelijke exemplaren vind je bij ons niet. We rusten nog wat uit in de tuin en proberen ’s avonds weer een ander restaurant uit. Kilometerstand: 12100.

Dag 18 – Dinsdag 11 November

Opening van Karnaval in Ninove, maar daar trekken we ons niks van aan. We ontbijten om 08:15H (‘k had het iets lastiger om verticaal te geraken) en verhuizen dan naar Nick en Micheline, en Johan. Vandaag doen we de wijnroute. Onze eerste stop is Glen Carlou, waar vooral de porto in onze smaak valt. We kopen er dus porto en ook een paar soorten kaas (voor onze aperitieven in het huis deze week). Het volgende huis (Drakensig) is nieuw, ze kopen hun druiven, aangezien hun ranken nog te jong zijn. De Sauvignon is uitstekend en ook de Pinotage valt in de smaak. We kopen er Sauvignon (voor onze aperitieven in het huis deze week). We rijden door de schitterende streek rond Franshoek en eten er in restaurant / wijnkelder Haute Gabriel. We bezoeken het Taalmonument in Paarl. Er worden protea-zaadjes gekocht en er worden weddenschappen afgesloten. Het volgende huis waar we wijn proeven heet Laborie. Het is een groot domein, maar geen van de wijnen valt echt in de smaak. De parasols duikelen er bij een serieuze windstoot ineens wel een verdieping lager. Jean en Michel kopen toch een paar flessen rode wijn (voor onze aperitieven in het huis deze week). Als ik me niet vergis, is Michel vandaag zowaar even in slaap gevallen in de wagen. Eens thuis drinken we na de douche... een aperitief natuurlijk, we starten met de porto. We dineren in Den Oewer, het is wederom (tot vervelens toe, sorry) heel lekker en in de tuin moet het eigenlijk best gezellig zijn met die knusse vuurtjes, maar ’t is ’s avonds toch net iets te fris. Jean trakteert ons met 2 flessen champie op zijn verjaardag. Die is pas vrijdag, maar Johan en Marialuisa verlaten ons morgen spijtig genoeg. Kilometerstand: 11858.