Dag 13 – Donderdag 06 November

Jean ziet er goed uit, Michel heel wat minder. Ze doen geheimzinnig, maar we verstaan toch dat Jean bezoek heeft meegebracht en dat Michel een tijdje buiten bij de honden heeft geslapen. Het zal nog een paar dagen voor de nodige animo zorgen. We vertrekken om 09:00H en aangezien we verwachten dat het een lange rit wordt, kopen we brood en charcuterie voor de lunch. We rijden naar Walvis Bay en houden halt aan de lagune waar flamingo’s zitten, maar het is spijtig genoeg mistig. Het klaart uit terwijl we weggaan... We rijden ons bijna vast in het zand, maar Rudy redt de situatie. We passeren Dune 7, een hoge witte duin. Het landschap is wederom een witte woestijn, maar verandert in leisteenachtig gebergte rond de Kuiseb-pas. We rijden ook nog door de Gaub-pas en missen een mooi plekje om te picknicken (de weg is te gevaarlijk om achteruit te rijden met de trailer). Uiteindelijk stoppen we rond 14:00H in Solitaire en nemen een kudu-steak als lunch in plaats van de boterhammen. Onderweg krijgen we ook al een voorproefje van de rode duinen die hier echter begroeid zijn. In de Weltevrede Farm hebben we zelfs nog tijd voor een plons in het zwembad met het ijskoude opgepompte water. Het verschil met de temperatuur van de buitenlucht is heel groot. De bar is er net als in Madikwe op vertrouwensbasis. Een opschrift “Hier den kroegman vatikaki” intrigeert ons, maar de lokale diensters grinniken en vertalen het niet voor ons. Het diner is een soort springbok-moussaka. De andere aanwezigen (Italianen en ja hoor, weer Fritsen) storen zich een beetje aan ons plezier en muziekvolume. Pech voor hen, we vieren Marialuisa’s verjaardag vandaag. Ze is morgen jarig, maar aangezien het te druk wordt, opent Johan vanavond een fles champagne. Rudy speelt mondharmonica (onder andere Happy Birthday uiteraard) en er wordt ook nog wat gezongen. De lokale diensters amuseren zich schijnbaar nog meer dan wijzelf. Kilometerstand:9814