Dag 7 – Vrijdag 31 Oktober

Heel goed geslapen en opgestaan om 05:45H. We vertrekken voor een morning game drive om 06:30H. We zien opnieuw veel wild, zijn getuige van gekibbel tussen een maraboe en jakhalzen, en ontbijten in de auto (koffiekoeken die we gisteren hebben gekocht). Later eten we nog boterhammetjes aan het hotel. Verplichte notitie (alweer een uitspraak van Petra): “Ik dacht gisterenavond, ’t is nie waar, he, ‘k zit toch nie met mijn regels, he, maar ’t was maar gewoon van langs achter” J Tijdens de rit naar Halali waar we lunchen (weer buffet) hebben we nu eens veel, dan weer minder wild gezien. Aan de poel in Batia leek het wel of de dieren stonden te poseren. We vervolgen de weg naar het kamp in Okaukuejo, zien veel zebra’s, ‘degoutant’ veel jakhalzen, impala’s, wildebees (gnoe) en hartebees en voor giraffen (die we neknekken noemen naar analogie met de kleine dikdik antilopen) verwittigen we elkaar al lang niet meer. Rotverwend! Ondanks de vele stops is Michel er toch in geslaagd om kort in te slapen. We hebben er nu een heel drukke week opzitten. In het originele reisschema volgen nu 2 dagen die we gingen invullen met een bezoek aan de Himba’s in het noorden of een verblijf aan Skeleton Coast. We beslissen echter onszelf wat rust te gunnen en bellen Namibia Reservations om een extra dag in Twyfelfontein en een extra dag in Swakopmund te boeken. Dat lukt. Johan, Marialuisa, Jenny en ik doen nog een game drive in de late namiddag en hebben pech, we zien echt niks. Het is stil in de wagen (maar misschien was dat wel te wijten aan het feit dat Petra d’er niet bij was). Jenny en Petra zien ’s avonds aan de verlichte poel giraffen, impala’s en 5 leeuwen, schrikken zich een hoedje als ze de jakhalzen tussen de bungalows zien lopen en trachten in te breken in de verkeerde kamers. Eindelijk eens een bar die langer open is. Jean verbroedert met een Schot en de barman “Sammy Davis Jr.” die zijn vriendinnen voorstelt. Kilometerstand: 8355