We staan op om 04:45H en zijn om 06:30H aan de buitengate van het park. Vandaag zullen we de Trans-Kalahari Highway nemen, dwars door Botswana om naar Namibia te gaan. Het gaat redelijk vlot aan de grens. We zijn er om 07:15H over. Het wordt een hele lange rit en ik erger me aan het feit dat we pas tijdens de late lunch voor het eerst stoppen (iedereen zal wel eens een slechte dag of moment hebben, en het incident is ook vlug gesloten). In Kang strekken we de benen en lunchen we in het wegrestaurant Ultra voor goeie T-bones en stews. Aan de grens met Namibia stuiten we (gelukkig!) op een verrassing: onze volgende verblijfplaats blijkt 120 kilometer dichter te zijn dan verwacht. We arriveren net op tijd in de Zelda Guest Farm te Gobadis om het voederen van de cheeta’s en luipaarden mee te maken. Wanneer de gastheer na afloop vraagt of er nog vragen zijn, merkt Rudy heel terecht op “Staat het bier koud?”. De kamers zijn heel ruim, de (heel noodzakelijke) douches verkwikkend, het eten in het restaurant lekker (we eten onder andere kudu-steak) en er is zelfs nog een toffe bar aan. We hebben er een goed gesprek met de 2 lokale barmannen, slagen er bijna in om een plaat van Korn te laten afspelen, maar ’t wordt uiteindelijk “Lik mijn ballen” van Blacky Swart. :-)
Moment van de dag: Petra krijgt een orgasme op de ‘wasbord’-gravelbanen. We moeten de opstaptrede op de achterbumper vastmaken met (broeks)riemen wegens losgerammeld. En oh ja, heb ik al gezegd dat Michel gemakkelijk slaapt in een wagen? Kilometerstand: 7046.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten